از سلمان روايت كه : سمعت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله يقولُ : كنتُ أنا و عَلىّ نوراً بَينَ يَدَىِ اللهِ تَعالَى قَبلَ أن يُخلَقَ آدَمُ بأربَعَةَ عَشَرَ ألفَ عامٍ فَلَمّا خَلَقَ اللهُ آدمَ قَسَّمَ ذَلك النورَ جُزئَينِ جُزءٌ أنَا وَ جُزءٌ عَلىٌّ اخرجه احمد فى المناقب . « 1 » احمد بن حنبل كه يكى از بزرگان ائمّهء اهل تسنّن است ، طبق روايت كتاب الرّياض النضره از سلمان فارسى روايت كرده است كه او مىگويد : از رسول خدا شنيدم كه مىفرمود : من و على نور واحدى بوديم در نزد خداوند تعالى ، قبل از آنكه آدم را بيافريند به فاصله چهارده هزار سال . سپس چون خداوند آدم را آفريد آن نور را دو قسمت نمود : يكى از آن دو قسمت من هستم ، و قسمت ديگر على است . و نيز از كتاب مودّة القربى در ينابيع المودّة حديث مىكند از عثمان كه او از رسول خدا روايت مىكند كه : خُلقتُ أنا و عَلىٌّ مِن نورٍ واحدِ قَبلَ أن يخلُقَ اللهُ آدمَ بأربَعةٍ آلافِ عامٍ فَلمَّا خلقَ اللهُ آدمَ رَكِبَ ذلكَ النُورُ فِى صُلبهِ فلَم يَنزَل شَيئاً واحداً حَتّى افتَرقنا فِى صٌلب عبد المطَّلِب ، فَفِىَّ النُبُّوةُ و فِى علىٍّ الوَصيةُ « 2 » عثمان بن عفّان از پيغمبر اكرم روايت كرده است كه آن حضرت فرمود : خداوند تبارك و تعالى چهارده هزار سال پيش از آنكه آدم بوالبشر را خلق كند من و على را از نور واحد بيافريد ؛ چون آدم را خلق كرد آن نور را در صلب او قرار داد و دائماً آن نور نسلًا بعد نسل واحد بود تا در صلب عبد المطلب به‌دو قسمت منقسم شد نيمى به من و نيمى به على بن أبىطالب منتقل شد پس خداوند نبوّت را در من قرار داد و وصايت و ولايت را در على قرار داد . مورّخ امين حسين بن على مسعودى در مروج الذّهب روايت نغز و پر محتوائى را از أميرالمؤمنين عليه السّلام درباره آغاز آفرينش و كيفيّت خلقت نور محمّد و آل محمّد عليهم السّلام و نحوه انتقال آن نور در نشئات مختلفه بيان مىكند ، تا مىرسد به خلقت ملائكه و آفرينش آدم . و پس از آن مىفرمايد :

--> ( 1 ) الرياض النضرة ص 164 ( 2 ) ينابيع المودّة ص 256